fotowoltaika
 energia elektryczna ze Słońca
 wentylacyjna z odzyskiem ciepła
     rekuparatory
 klimatyzatory

Fotowoltaika - Podstawy

W jaki sposób powstaje energia w module fotowoltaicznym? Energia Słońca emitowana radialnie dociera do naszej planety w niewielkim procencie, jednak nawet ta niewielka ilość stanowi niewyczerpalne i bardzo wydajne źródło energii. Promieniowanie słoneczne ulega znacznemu osłabieniu, w trakcie drogi, jaką pokonuje w atmosferze ziemskiej. Dlatego też w zależności od pory roku różne ilości energii słonecznej docierają do powierzchni naszej planety. Moc promieniowania słonecznego jaka dociera do ziemi mierzona jest przy pomocy piranometru i podawana jest w jednostkach [W/m2]. Średnie roczne nasłonecznienie w Polsce wynosi około 1000 kWh/m2. Zjawisko zamiany energii promieniowania słonecznego w energię elektryczną w elemencie półprzewodnikowym odkrył w roku 1839 francuski fizyk Aleksander E. Becquerel. Absorbcja światła polega na przekazywaniu przez fotony całej swojej energii atomom i cząsteczkom substancji półprzewodnikowych. Fotony docierające do struktury atomowej materii mogą wybijać elektrony z orbit walencyjnych na poziom przewodnictwa. Typowe ogniwo fotowoltaiczne zbudowane jest z dwóch warstw półprzewodnika z krzemu monokrystalicznego lub polikrystalicznego, które tworzą złącze n-p (negative – positive ; dwie stykające się warstwy zbudowane z tego samego materiału). Grubość płytek zawiera się w granicach 200 - 400 mikrometrów. Na przednią i tylną stronę płytki naniesione są metaliczne połączenia odprowadzające ładunek elektryczny. Padające w obszar płytki promieniowanie słoneczne wybija elektrony z ich miejsc w strukturze atomów krzemu, generując pary nośników o przeciwnych ładunkach - elektron z ładunkiem ujemnym oraz dziura, powstała po jego wybiciu, z ładunkiem dodatnim (brak elektronu). Ponieważ obszar złącza posiada wbudowane pole elektryczne, para elektron - dziura zostaje rozdzielona. Jeden rodzaj nośników podąży w górny obszar złącza a drugi rodzaj w dolny obszar. Gdy tak zebranym ładunkom pozwolimy na przepływ (na przykład do akumulatora) to otrzymamy prąd elektryczny, który będzie zasilał nasz odbiornik. Fotoogniwo zbudowane jest z dwóch warstw półprzewodnika, najczęściej krzemu, które tworzą złącze n-p. Na złącze pada światło (sztuczne lub naturalne) powodując powstawanie par elektron-dziura. Dzięki wewnętrznemu polu elektrycznemu elektrony zostają przesunięte do warstwy n, a dziury do warstwy p. Rozdzielenie tych ładunków w złączu powoduje powstanie na nim różnicy potencjałów, czyli napięcia elektrycznego.

Pojedyńcze ogniwo w warunkach standardowych pozwala na uzyskanie napięcia w granicach 0,55 – 0,60 V. Ogniwa łączy się za pomocą taśm przewodzących w układzie szeregowym lub równoległym w tzw. moduły fotowoltaiczne. Tak połączone ogniwa umieszcza się na sztywnej płycie i zalewa przeźroczystymi żywicami z powłoką antyrefleksyjną, wzmacnia metalową ramką oraz wyposaża w kable przyłączeniowe i układ zabezpieczający. Nie należy mylić panela fotowoltaicznego z kolektorem słonecznym, gdyż w pierwszym przypadku mamy do czynienia z zamianą energii słonecznej na energię elektryczną z wykorzystaniem efektu fotowoltaicznego, w drugim natomiast z zamianą energii słonecznej na energię cieplną (grzanie wody).

Normą dotyczącą terminologii w dziedzinie fotowoltaiki jest norma IEC 61836 niestety nie doczekaliśmy się jeszcze polskiej wersji językowej.

 

Podział tematyczny:

1.    Budowa systemu fotowoltaicznego
2.    Rodzaje modułów fotowoltaicznych
3.    Rodzaje systemów fotowoltaicznych
4.    Gdzie umieścić panele – na gruncie czy dachu?
5.    Jakie są korzyści z posiadania własnego systemu fotowoltaicznego?
6.    Jak skonsumować energię elektryczną wytworzoną przez panel fotowoltaiczny?
7.    Przykładowe zastosowania instalacji OFF-GRID

 

1. Budowa systemu fotowoltaicznego

Podstawowymi elementami instalacji fotowoltaicznej są panele fotowoltaiczne, składające się z wielu połączonych ze sobą ogniw oraz inwerter ( falownik ) dostosowujący prąd stały wytwarzany w ogniwach do technicznych standardów zasilania urządzeń odbiorczych, czyli prądu przemiennego o częstotliwości 50 Hz  i napięciu 230 V. Gdy system jest przewidziany do dostarczania energii elektrycznej w nocy, konieczne jest stosowanie odpowiedniego systemu magazynowania energii wyprodukowanej w ciągu dnia w postaci banku akumulatorów. Jeżeli przewidziano, że system będzie zasilał urządzenia stałoprądowe potrzebny jest kontroler. Dodatkowo w skład każdej instalacji wchodzi system mocowania paneli na dachu bądź na gruncie oraz okablowania i elementów łączeniowych.

A. Moduły fotowoltaiczne

Moduły fotowoltaiczne zbudowane są z ogniw fotowoltaicznych. Pojedyncze ogniwo produkuje zazwyczaj kilka Watów energii elektrycznej, co jest niewystarczające do większości zastosowań. W celu uzyskania większych napięć i prądów ogniwa łączone są w układy szeregowo-równoległe tworząc moduł fotowoltaiczny, zwany też panelem fotowoltaicznym. Podstawowe parametry techniczne panela fotowoltaicznego to: moc znamionowa oznaczona symbolem Pp jednostka [Wp] wat pik, znamionowe napięcie, prąd dla punktu mocy maksymalnej oraz gabaryty. Moc znamionowa Pp jest to moc zmierzona w standardowych warunkach laboratoryjnych. Osiągane moce w warunkach pracy są oczywiście niższe. Moc maksymalna Pp pojedynczych paneli nie przekracza 300 Wp (watów pik) wynika to z gabarytów panelu, które dla tej mocy wynoszą około 1m x 1,7m x 50 mm. Reasumując grupa paneli fotowoltaicznych o mocy maksymalnej 1 kWp zajmuje 10 do 15 m² powierzchni. Moc takich modułów wyrażana jest w watach mocy szczytowej (Wp - Watt peak), zdefiniowanych jako moc dostarczana przez nie w warunkach standardowych (testowych) i kształtuje się pomiędzy 120 do 350 Wp.

B. Inwerter

Inwerter jest urządzeniem elektronicznym, które steruje pracą systemu fotowoltaicznego. Do głównych funkcji zaliczyć możemy zamianę napięcia stałego na zmienne oraz nadanie kształtu sinusoidalnego wyjściowej fali zmienno-napięciowej i tym samym dostosowanie sygnału napięciowego do standardu akceptowanego przez zakład energetyczny. Dobrej jakości falownik powinien cechować się dużą niezawodnością i sprawnością. Sprawność falownika będzie zależeć od stopnia obciążenia oraz poziomu napięcia. W naszym klimacie przez większość czasu inwertery pracują przy niepełnych obciążeniach i to właśnie poziom sprawności falownika przy niepełnym obciążeniu decyduje o jego klasie. Wyraźny spadek sprawności jest zauważalny przy obciążeniu mocą poniżej 20 % mocy nominalnej, z tego niekorzystne jest przewymiarowanie mocy falownika w stosunku do mocy modułów fotowoltaicznych. Należy tutaj kierować się zasadą, że moc falownika musi być o 10 – 15 % mniejsza od mocy modułów.

Z uwagi na izolację falowniki możemy podzielić na transformatorowe i beztransformatorowe. W inwerterach transformatorowych mamy do czynienia z galwanicznym oddzieleniem strony DC (prądu stałego generowanego przez moduły fotowoltaiczne ) od strony AC ( sieci elektroenergetycznej ). Obecny rynek fotowoltaiki zdominowany został jednak przez falowniki beztransformatorowe, które są zdecydowanie lżejsze od transformatorowych, a co najważniejsze, cechują się wysoką sprawnością w szerokim zakresie obciążenia oraz posiadają szeroki zakres napięciowy pracy, co bardzo ułatwia konfigurację z zestawami paneli PV. Muszą one jednak być wyposażone w zaawansowany zestaw zabezpieczeń, gwarantujący oddzielenie strony DC od AC.

W zależności od tego, czy instalacja jest podłączona do sieci, czy funkcjonuje w trybie wyspowym możemy podzielić falowniki na wyspowe i sieciowe. Inwertery sieciowe synchronizują się z siecią publiczną i dzięki temu dostosowując parametry prądowo napięciowe wytworzonej energii, mogą ją wprowadzić w sieć. W przypadku awarii sieci elektroenergetycznej, czyli zaniku napięcia w sieci, inwerter odłącza system fotowoltaiczny i uniemożliwia dostarczanie wyprodukowanej energii do sieci ze względów bezpieczeństwa. Najczęściej inwerter wyposażony jest w wyświetlacz pozwalający na bieżące monitorowanie pracy systemu fotowoltaicznego i odczyt parametrów takich jak - aktualna moc obciążenia, dobowa ilość wyprodukowanej energii itp. Inwerter jest kluczowym komponentem w całym systemie fotowoltaicznym - w dużej mierze od niego zależy sprawność całego układu, co bezpośrednio przekłada się na ilość wyprodukowanej energii elektrycznej.

C. System mocowania

System fotowoltaiczny przymocowany jest do dachu lub podłoża przy pomocy systemu montażowego, którego wybór uzależniony jest od rodzaju powierzchni. Najczęściej system montażowy wykonany jest aluminium i ze stali nierdzewnej, ze względu odporność tych materiałów na korozję.

W budynku posiadającym dach skośny, system fotowoltaiczny mocowany jest najczęściej na dachu w niewielkiej odległości od jego powierzchni. Systemy montażowe dostosowane są do wszelkiego rodzaju pokryć dachowych m.in. dachówka, blachodachówka, blacha trapezowa, blacha falista, papa.

Metalowe wsporniki, przy pomocy odpowiednio dobranych haków dachowych przytwierdzane są do krokwi. Większość systemów montażowych zezwala na dużą elastyczność w projektowaniu i umożliwia maksymalne wykorzystanie dostępnej powierzchni dachowej.

W przypadku budynków z płaskim dachem istnieje możliwość wykorzystania różnego rodzaju systemów montażowych. Należy tutaj zwrócić uwagę na nośność konstrukcji oraz efekt zacienienia kolejnych rzędów paneli. Właściwy dobór rozwiązania pozwala na optymalizację systemu fotowoltaicznego. Należy rozumieć przez to najekonomiczniejsze wykorzystanie powierzchni dachu poprzez uzyskanie najlepszej relacji pomiędzy zainwestowanymi środkami, a ilością energii produkowanej przez system fotowoltaiczny.

D. Akcesoria łączeniowe

W celu połączenia poszczególnych elementów składowych systemu w całość wykorzystuje się specjalistyczne akcesoria takie jak junction boxy, combiner boxy, rozgałęźniki i złącza MC3 i MC4. Wszystkie te elementy muszą być wodoszczelne i zapewnić niezawodność łączeniową na wiele lat.

Nie mniej specjalistyczne jest okablowanie wykorzystywane w tych systemach. Musi być ono odporne na promienie UV, deszcz, śnieg oraz wysoką temperaturę, jaka panuje nad powierzchnią dachu w upalne lato i mroźną zimę.

E. Regulator ładowania

W przypadku instalacji wyspowych OFF – Grid niezbędnym elementem układu jest regulator ładowania. Czasami występuje on jako niezależne urządzenie, ale coraz częściej inwertery wyspowe wyposażone są w taką funkcję. Regulatory są używane, aby utrzymywać akumulator w pełni naładowany i nie dopuszczać do jego przeładowania, a także nadmiernego rozładowania przez odbiorniki. Zabezpiecza on również akumulator przed rozładowaniem w nocy spowodowanym „cofaniem” się prądu do paneli. Regulatory mogą się różnić napięciem, z jakim pracują, oraz maksymalnym natężeniem prądu, jaki może przez nie płynąć. Typowy regulator pracuje z napięciem 12V lub 24V. Zaawansowane regulatory typu MPPT używają systemu śledzenia punktu maksymalnej mocy uzyskiwanej z panela, który automatycznie pozwala systemowi pracować przy napięciu, które daje maksymalną moc wyjściową.

F. Akumulatory jako magazyny energii

Wśród akumulatorów stosowanych w systemach fotowoltaicznych rozróżniamy akumulatory kwasowo-ołowiowe oraz litowo-jonowe. W pierwszej grupie mamy akumulatory wykonane w technologii AGM oraz żelowe. W akumulatorach tych cały elektrolit zgromadzony jest w separatorach z włókna szklanego o dużej pojemności. Elektrolitem jest tutaj wodny roztwór bądź zawiesina żelowa kwasu siarkowego.

Optymalna temperatura pracy tego typu akumulatorów to 20 ۫C. Praca w niższych lub wyższych warunkach temperatury zdecydowanie skraca żywotność akumulatorów. Z tego względu pomieszczenia z akumulatorami powinny być odpowiednio wentylowane i wyposażone w czujniki dla zapewnienia prawidłowej temperatury pracy. Znacznie bardziej odporne na warunki atmosferyczne oraz zachowujące dłuższą żywotność są akumulatory litowo-jonowe, litowo-polimerowe lub litowo-żelazowo-fosforanowe. Cechuje je możliwość głębokiego rozładowania i bardzo duża liczba cykli pracy. Dodatkowo odznaczają się duża pojemnościa w przeliczeniu na kilogram masy, lecz jest to ciągle technologia o wiele droższa. Wśród dostępnych na rynku akumulatorów wyróżniamy akumulatory o pojemności 12V, 24V i 48V.

G. Licznik energii elektrycznej

Jeśli decydujemy się na podłączenie naszej instalacji do sieci energetycznej musimy liczyć się z koniecznością wymiany dotychczasowego licznika na licznik dwukierunkowy oraz dodatkowy montaż licznika jednokierunkowego za falownikiem. Licznik dwukierunkowy umożliwia zarówno zliczanie energii zakupionej od Zakładu Energetycznego jak i sprzedawanej. Z uwagi na fakt, że Zakład Energetyczny musi przekazywać raporty dotyczące ilości produkowanej energii w instalacjach PV do Urzędu Regulacji Energetyki, konieczny jest również montaż licznika, który będzie zliczał globalną ilość produkowanej przez instalację energii. Teoretycznie funkcję zliczania posiada większość inwerterów, jednak na chwilę obecną Zakłady Energetyczne wymagają dodatkowego opomiarowania, i o ile za licznik dwukierunkowy płaci Zakład Energetyczny, o tyle w przypadku licznika jednokierunkowego nie jest to tak jednoznaczne.

 

2. Rodzaje modułów fotowoltaicznych

Moduły fotowoltaiczne zbudowane są z pojedynczych ogniw fotowoltaicznych łączonych szeregowo, odpowiednio zabezpieczonych i umieszczonych w obudowie. Obecnie na rynku możemy wyodrębnić klasycznie zbudowane moduły z ogniw z krzemu krystalicznego w aluminiowej ramie zaliczane do I generacji oraz cienkowarstwowe – II generacji, w których materiał półprzewodnikowy jest nanoszony w postaci cieniutkiej warstwy (tellurek kadmu lub mieszanina miedzi, indu, galu i selenu) grubości ok. 1-3 mikrometrów.

A. Moduły I generacji z krzemu krystalicznego

1. Moduły polikrystaliczne c-Si

Wśród zalet możemy wymienić atrakcyjną cenę, możliwość współpracy z wszystkimi rodzajami falowników oraz relatywnie wysoka sprawność i moc pojedyńczego modułu. Z wad należy wymienić nieatrakcyjny wygląd ze względu na zróżnicowanie kolorystyczne powierzchni, wysoki temperaturowy wskaźnik mocy oraz duży segment produktów niskiej jakości.

2. Moduły monokrystaliczne c-Si

Do zalet zaliczyć można dobrą wydajność przy słabych warunkach oświetleniowych, wysoką sprawność i moc oraz atrakcyjny czarny kolor , z kolei za wady uznać można dość wysoką cenę oraz spory odsetek produktów niskiej jakości

3. Moduły quasi-monokrystaliczne c-Si

Moduły podobne w swych zaletach i wadach do monokrystalicznych z tą różnicą, że niewielu producentów ma je w swej ofercie , co wiąże się z małą dostępnością na rynku.

B. Moduły II generacji - cienkowarstwowe

1. Moduły z krzemu amorficznego a-Si

Główną zaletą tego produktu jest niska cena, natomiast z wad można wymienić niską sprawność, duży ciężar, możliwość współpracy wyłącznie z falownikami transformatorowymi oraz problemy z korozją warstwy TCO

2. Moduły z tellurku kadmu CdTe

Atrakcyjny czarny wygląd oraz niewielki spadek wydajności w upalne dni to niewątpliwe zalety tego modułu. Do wad należy zaliczyć duży ciężar, problemy z korozją, niską sprawność oraz małą dostępność

3. Moduły z mieszaniny miedzi, indu, galu i selenu CIGS

Za zalety produktu należy uznać zysk mocy w pierwszych godzinach pracy z uwagi na efekt nasycenia światłem, niski temperaturowy wskaźnik mocy powodujący niewielki spadek wydajności w upalne dni atrakcyjny czarny wygląd oraz wysoką sprawność jak na moduły cienkowarstwowe. Głównym problemem jest mała dostępność paneli na rynku oraz wysoki ciężar elementów.

 

3. Rodzaje systemów fotowoltaicznych

A. Instalacje włączone do publicznej sieci energetycznej ON-GRID

Są to instalacje fotowoltaiczne, które są na stałe połączone z publiczną siecią energetyczną. Produkowana energia elektryczna z instalacji trafia do odbiorników wpiętych w domowa instalację elektryczną lub poprzez licznik energii jest oddawana do publicznej sieci. Do funkcjonowania i działania układu niezbędne jest zasilanie z sieci publicznej. W momencie braku dostaw prądu z sieci układ zostaje rozłączony i przestaje pracować.

B. Instalacje OFF – GRID, czyli niezależne

Jest to rodzaj instalacji PV działających w izolacji od publicznej sieci energetycznej. Energia wytworzona w modułach jest magazynowana w akumulatorach i może być dostarczana ( bezpośrednio lub po przetworzeniu prądu ze stałego na zmienny ) do lokalnych odbiorników energii elektrycznej. Założeniem tych układów jest odpowiednie dobranie ilości modułów PV i akumulatorów, aby ilość gromadzonej w akumulatorach energii elektrycznej była wystarczająca do pokrycia całkowitego zapotrzebowania na prąd danego układu.

Pewną modyfikacją systemu OFF-GRID jest system tzw. hybrydowy, nastawiony w pierwszej kolejności na wytwarzanie i gromadzenie energii na własne potrzeby, a ewentualne nadwyżki energii w systemie są odprowadzane do sieci lub niedobory czerpane z sieci. Jeżeli założyliśmy, że nasza instalacja będzie niezależna energetycznie, a jednocześnie pewne nadwyżki produkcji prądu chcemy dostarczać do sieci musimy naszą instalację wyposażyć w dwa falowniki : wyspowy i sieciowy lub jeden falownik spełniający obie funkcje, przy czym w przypadku zaniku napięcia w sieci nasza instalacja zostanie automatycznie od niej odłączona i nie będzie miała możliwości wprowadzenia nadwyżek prądu do sieci.
 

4. Gdzie umieścić panele – na gruncie czy dachu?

Od decyzji tej zależy ilość padającego na powierzchnię paneli promieniowania słonecznego co przełoży się bezpośrednio na ilość wyprodukowanej energii elektrycznej przez ogniwa fotowoltaiczne. Główną zasadą podczas wybierania lokalizacji paneli jest to aby nie były one zacienione przez drzewa, inne budynki, elementy tych budynków lub inne elementy krajobrazu o żadnej porze dnia w przeciągu całego roku. Równocześnie największy roczny uzysk energii otrzymamy ustawiając panele na południe lub w kierunku zbliżonym do południowo-wschodniego. Najkorzystniejsze nachylenie modułów do powierzchni ziemi w naszych warunkach klimatycznych to kąt ok. 35 °, gdyż zapewnia największe pochłanianie wszystkich trzech składowych promieniowania słonecznego – promieniowania bezpośredniego, rozproszonego i odbitego. Wybór konkretnej lokalizacji zależy również od dostępności miejsca. Jeśli posiadamy działkę wokół domu o niewielkich rozmiarach to oczywiście korzystniejszym jest wykorzystać powierzchnię dachową – pod warunkiem, że jedna z połaci dachowych skierowana jest w kierunku południowym. Gdy dach budynku nie spełnia właściwych parametrów, równie dobrze można zastosować montaż paneli fotowoltaicznych na fasadzie budynku, na przykład w formie markizy. Jeśli z kolei dysponujemy odpowiednią powierzchnią wolnej działki lub zakupiliśmy dodatkową działkę właśnie z myślą o instalacji fotowoltaicznej, to będziemy mieli możliwość najoptymalniejszego doboru ekspozycji powierzchni czynnej paneli. Rozpatrując lokalizację na dachu budynku warto mieć świadomość, że wraz ze wzrostem temperatury ogniw maleje ich moc, a w konsekwencji sprawność. Dlatego należy pamiętać o dobrej wentylacji instalacji montowanych na dachach.

5. Jakie są korzyści z posiadania własnego systemu fotowoltaicznego?

Podstawowe zalety zastosowania generatorów fotowoltaicznych to m.in.:

  • zmniejszenie kosztów ponoszonych za energię elektryczną, przy ustawicznie rosnących cenach jednostkowych energii; dzięki nowelizacji prawa energetycznego przyłączanie instalacji stało się bardzo łatwe, a wytwórca energii nie potrzebuje prowadzić działalności gospodarczej - zwroty z inwestycji wynoszą około 10-12 lat dla osób prywatnych i 7-8 lat dla firm,
  • działanie nawet w warunkach zachmurzenia – instalacje fotowoltaiczne, w przeciwieństwie do solarnych, wykorzystują również odbite i rozproszone promieniowanie słoneczne,
  • możliwość elastycznego doboru wielkości instalacji do potrzeb zarówno indywidualnych klientów jak i w przypadku przedsiębiorstw, ze względu na modułowy charakter,
  • brak emisji CO2 oraz innych substancji szkodliwych a także hałasu powoduje, że jest to najmniej inwazyjne dla środowiska źródło OZE; zwrot energetyczny instalacji, czyli okres po jakim czasie energia wyprodukowana przez system fotowoltaiczny przekroczy energię potrzebną na produkcję podzespołów fotowoltaicznych wynosi dla obecnej technologii produkcji od 2 do 3 lat działania instalacji.
  • brak elementów ruchomych oraz bezobsługowość – instalacja jest zaprojektowana na bezobsługową pracę przez minimum 25 lat,
  • niezawodność – długoletnia gwarancja – 5 lat gwarancji produktowej na falownik, od 12 do 15 lat na panele oraz 25 lat gwarancji na wydajność zapewniają spokój i pewność finansową.
  • możliwość zapewnienia energii elektrycznej w miejscach oddalonych od sieci energetycznych lub tam, gdzie poprowadzenie jej stanowi znaczny koszt,

 

6. Jak skonsumować energię elektryczną wytworzoną przez panel fotowoltaiczny?

Biorąc pod uwagę obecne uregulowania prawne zawarte w najnowszej ustawie o odnawialnych źródłach energii (mały trójpak energetyczny) najbardziej sensowną strategią jest dobranie wielkości instalacji PV do własnych potrzeb tak aby wyprodukowana energia elektryczna była w całości wykorzystywana przez Inwestora. Strategia ta wynika z prostej zależności. Koszt brutto kupowanej przez nas energii z sieci zakładu energetycznego wynosi około 0,70 zł/kWh, ustalona w przepisach cena za sprzedaną do sieci zakładu energetycznego energię wynosi około 0,16 zł/kWh, koszt wyprodukowania w instalacji fotowoltaicznej 1 kWh wynosi około 0,28 do 0,30 zł/kWh. Konkluzja:

  • nie jest opłacalna sprzedaż wyprodukowanej energii,
  • produkcja energii w instalacji fotowoltaicznej redukuje o połowę koszty pozyskania energii.
  • nie budujemy instalacji na wyrost,  lecz na miarę poboru energii przez budynek

 

7. Przykładowe zastosowania instalacji OFF-GRID

Najpowszechniejszym zastosowaniem paneli słonecznych z bankiem energii jest zasilanie miejsc z ograniczonym dostępem do energii elektrycznej. Dlatego też znalazły one swoje powszechne zastosowanie:

  • w domkach letniskowych,
  • na rybach,
  • na kempingach,
  • na biwakach,
  • na jachtach,
  • na przyczepach kempingowych,
  • na pojazdach karawaningowych,
  • przy oświetleniu reklam,
  • przy oświetleniu przejść dla pieszych,
  • do zasilania pompy w oczku wodnym,
  • do zasilenia oświetlenia przeszkodowego,
  • do zasilania bezprzewodowych kamer przemysłowych

Oferta produktów